به نام خالق سالارشهیدان
این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست
این چه شمعی است که جان ها همه پروانه اوست
السلام علیک یا ابا عبدالله
امسال هم ماه محرم آمد ودل های ما هوای کربلا کرد می خوام با چند کلمه ای یاد آقاکنم وعرض احترام یا حسین نمی دانم از کجا شروع کنم! از ناله های زینب(س)یا از گلوی دریده شده علی اصغر از برادرت یاوروهم رکابت سقای دشت کربلاحضرت ابولفضل یا از گلویت که جای بوسه پیامبر است ازظهرعاشورا بگویم که کودکان را می زدندواز گوش دختران گوشواره می کشیدند این روزها حال وهوای ما خیلی عوض شده.هیئت ها مراسم سوگواری نذرها گریه های تاسحر صدای روضه آقام ابولفضل وزیارت عاشورا همه وهمه مرا به یاد حماسه عاشورا می اندازد سرها بر نیزه ها زدند با گریه کودکان شستند کویر را کویر به گریه آمد خواستند بیازارند زنان را دریدند گلوی نوزاد تشنه ای را
میگن چون بچه ها تو خیمه خیلی تشنه بودندشکم های خودشون راروی خاک می گذاشتن تا خنکای خاک عطش اونها رو کم کند .شب قبل از عاشورا حر به خیمه امام حسین اومد اما دست وپاهاوچشماش روبسته بود اومده بود تا امام ببخشش. امام که بخشیدش هیچ یه پاداش خوب هم از خدا گرفت.پاداشش این بود که اولین شهیدکربلابود.روز عاشورا آقا ابولفضل رفت برای بچه ها آب بیاره !مشک رو که پر ازآب کرد خواست آب بخوره ولی نتونست اینکاروبکنه آخه راضی نبود تا بچه های حسین آب نخوردن خودش آب بخوره ولی نامردا مشک اونوبا تیر سوراخ کردن.